Τα τελευταία χρόνια, η αστικοποίηση και εκβιομηχάνιση έχουν υποβαθμίσει την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. Τόσο η αυξανόμενη χρήση του φυσικού αέριου, ως μία καθαρότερη πηγή ενέργειας, όσο και οι διάφορες βιομηχανικές δραστηριότητες συμβάλουν στην αύξηση των εκπομπών άκαυστου CH4 και πτητικών οργανικών ενώσεων (VOCs) στην ατμόσφαιρα ενισχύοντας το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» και το σχηματισμό δευτερογενών ρύπων και φωτοχημικής αιθαλομίχλης[1],[2]. Η καταλυτική οξείδωση θεωρείται μια απλή και οικονομική στρατηγική για την απομάκρυνση του CH4 και των VOCs, και για το λόγο αυτό η ανάπτυξη καταλυτών υψηλής δραστικότητας και θερμικής σταθερότητας για την πλήρη οξείδωσή τους είναι υψηλής περιβαλλοντικής σημασίας[1],[2]. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν περοβσκιτικά υλικά του τύπου La1-xSrxMnO3 στην πλήρη καταλυτική οξείδωση των υδρογονανθράκων, CH4, C3H8 και C3H6 σε συνθήκες περίσσειας Ο2. Πιο συγκεκριμένα, σε συνθήκες καταλυτικής οξείδωσης διερευνήθηκε η επίδραση της μερικής σταδιακής αντικατάστασης του La από το Sr (για τιμές Χ=0, 0.3, 0.5 και 0.7) και υπό διάφορα πρωτόκολλα προ-επεξεργασίας, (α) προ-αναγωγή, (β) προ-οξείδωση και (γ) μετά από οξειδωτική γήρανση σε υψηλές θερμοκρασίες, ενώ προκειμένου να συσχετιστεί η δομή των υλικών με την ενεργότητά τους, χρησιμοποιήθηκαν διάφορες τεχνικές χαρακτηρισμού όπως BET, XRD και Η2-TPR. Βρέθηκε ότι τα περοβσκιτικά υλικά LSM παρουσιάζουν καλή καταλυτική ενεργότητα και θερμική σταθερότητα στην καταλυτική οξείδωση των υπό μελέτη ελαφρών HCs. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις (volcano-type) της καταλυτικής δραστικότητας τους (έως ~300ο C σε όρους Τ50) σε σχέση με τη σύσταση του περοβσκίτη καθώς και φαινόμενα ανάστροφης υστέρησης σε κύκλους θέρμανσης/ψύξης (heating/cooling cycles), ευρήματα τα οποία εξηγήθηκαν επαρκώς[2].
Please find the abstract below.